هركدام كه خواهد ، و بعضى از مجتهدين [ 1 ] برآنند كه دو ركعت نشسته را مقدّم بايد داشت [ 2 ] « 1 » . پنجم : شكّ كردن ميانهء دو و پنج [ 3 ] بعد از اكمال سجدتين . ششم : شكّ كردن ميانهء سه و پنج بعد از ركوع ، امّا اگر قبل از ركوع اين شكّ واقع شود آن ركعت را منهدم [ 4 ] سازد تا شكّ او ميانهء دو و چهار افتد و حكم او مذكور شد ، امّا براو دو سجدهء سهو واجب است به‌واسطهء زياده كردن قيام . هفتم : شكّ كردن ميانهء دو و سه و پنج بعد از اكمال سجدتين . هشتم : شكّ كردن ميانهء دو و چهار و پنج بعد از اكمال سجدتين . در اين چهار صورت [ 5 ] مجتهدين را دو وجه است : يكى [ 6 ] آنكه بنابر كمتر نهد

--> [ 1 ] - و اين قول احوط است بلكه ظاهر نصّ معتبر تعيّن آن است . ( تويسركانى ) * عمل به فرمايش بعض از مجتهدين چون موافق با خبرى است كه در اين مقام وارد شده است البتّه ترك ننمايند و دو ركعت نشسته ديگر بعد از دو ركعت ايستاده نيز بجاى آورند . ( صدر ) [ 2 ] بلكه احوط اگر نبوده باشد ، اقوى تأخير آن است از دو ركعت ايستاده . ( خراسانى ) * احوط مقدّم داشتن دو ركعت ايستاده است . ( دهكردى ، يزدى ) * قائل به اين قول معلوم نيست كه كيست و اقوى مقدّم داشتن دو ركعت قيام است . ( مازندرانى ) [ 3 ] نماز باطل است مطلقا ، احوط اتمام و اعاده است . ( دهكردى ) [ 4 ] انهدام ركعت لزومى ندارد بلكه جايز است كه بنا را بر اقلّ گذارد و دو سجدهء سهو بجا آورداحتياطاً . ( تويسركانى ) [ 5 ] در اين چهار صورت جايز است كه بنا را بر اقلّ بگذارد و دو سجدهء سهو بجا آورد احتياطاًو صورت نهم نيز چنين است . ( تويسركانى ) [ 6 ] و اين وجه بعيد نيست ، اگرچه احوط اعادهء نماز است بعد از اتمام آن و همچنين حال در صورت نهم . ( خراسانى ) ( 1 ) علّامهء حلّى در مختلف 2 : 386 به مفيد ، و شهيدثانى در روض 2 : 937 به قائلى نسبت داده‌اند .